Lexus LC 500: een reisauto die niet alles praktisch wil oplossen

De achterbank van de Lexus LC 500 vertelt misschien wel het eerlijkste verhaal over deze auto. Er zijn twee zitplaatsen, maar volwassenen zullen ze niet snel voor een lange reis uitkiezen. Voorin krijgen bestuurder en passagier juist nadrukkelijk de ruimte. Die verdeling maakt duidelijk waar de prioriteiten liggen: dit is geen luxe gezinsauto met twee deuren minder, maar een reisgenoot voor twee personen die hun bagage en gezelschap bewust kiezen. De beperkingen horen bij het ontwerp.

Toen de LC in 2017 in productie ging, had Lexus al ruimschoots bewezen comfortabele reisauto’s te kunnen bouwen. Met deze coupé zocht het merk echter een andere uitdrukking van luxe. De vormgeving greep terug op de LF-LC-conceptauto uit 2012, met een lage carrosserie, uitgesproken wielkasten en een daklijn die ver naar achteren doorloopt. Opvallend veel van die showautohouding bleef overeind. Daarmee werd de LC geen onopvallend vervoermiddel voor grote afstanden, maar een uitgesproken keuze binnen een doorgaans behoudend segment.

Onder de lange motorkap van de LC 500 ligt een atmosferische vijf-liter V8, gekoppeld aan een automatische transmissie met tien versnellingen en achterwielaandrijving. Zonder turbo’s bouwt de motor zijn vermogen op door meer toeren te maken. Dat geeft hem een andere rol dan een krachtbron die vooral op een vroege, forse duw vertrouwt: voor maximale prestaties moet hij nadrukkelijk aan het werk. De vele overbrengingen helpen tegelijk om bij rustig reizen een passend toerental te vinden. Zo ondersteunt de transmissie twee verschillende gebruiksmomenten, zonder het karakter van de motor weg te poetsen.

Binnenin wordt die combinatie van rust en betrokkenheid zichtbaar. Een hoge middenconsole scheidt de voorstoelen, terwijl de bediening en instrumenten de bestuurder duidelijk als uitgangspunt nemen. De lage zitpositie versterkt het coupégevoel; je kijkt niet over de auto heen, maar zit er nadrukkelijk in. Materialen en afwerking verdienen daarbij evenveel aandacht als het scherm of de uitrusting. Bij gebruikte exemplaren is het wel zinvol bouwjaren te vergelijken: Lexus wijzigde gedurende de looptijd onder meer het multimediasysteem. Niet iedere LC biedt dus dezelfde bedieningservaring.

Voor een lange vakantie blijft de beschikbare ruimte een concreet aandachtspunt. De bagageruimte is bescheiden en de achterzitplaatsen veranderen de LC niet in een volwaardige vierpersoons reisauto. Wie met twee zachte reistassen vertrekt, stelt andere eisen dan iemand die grote koffers, sportuitrusting en extra passagiers wil meenemen. Ook de grote wielen verdienen bij een bezichtiging aandacht: bandenkeuze en bandenconditie beïnvloeden geluid en comfort. Een uitgebreide proefrit op verschillende wegdekken zegt daarom meer over zijn geschiktheid als reisauto dan de uitrustingslijst.

Juist als gebruikte gran turismo is de LC 500 interessant voor liefhebbers die niet iedere eigenschap tot praktisch nut willen terugbrengen. Zijn aantrekkingskracht zit in de samenhang tussen een uitgesproken carrosserie, een zorgvuldig ingericht tweepersoons reisverblijf en een motor waarvoor toerental nog betekenis heeft. Daar staan reële concessies tegenover in ruimte, verbruik en toegankelijkheid. De conclusie is daardoor niet dat deze Lexus de meest rationele langeafstandsauto is. Wel dat hij een helder antwoord geeft op de vraag hoeveel gebruiksgemak je wilt inleveren voor een reisauto met een eigen karakter.