Maserati GranTurismo 4.2: een lange reis met plaats achterin

Achter de voorstoelen van de Maserati GranTurismo zitten twee afzonderlijk gevormde zitplaatsen. Geen achterbankje dat vooral als verlengstuk van de bagageruimte lijkt bedoeld, maar een wezenlijk onderdeel van het ontwerp. Dat detail vertelt veel over de opdracht achter deze in 2007 geïntroduceerde coupé. De GranTurismo moest niet uitsluitend de bestuurder vermaken. Hij moest ook gezelschap kunnen meenemen, zonder daarvoor de lage daklijn en de proporties van een Italiaanse sportcoupé op te geven.

Die ambitie vraagt om lengte. De oorspronkelijke GranTurismo meet bijna 4,9 meter en heeft een wielbasis van ruim 2,9 meter. Daardoor ontstaat tussen de assen ruimte die bij compactere sportcoupés ontbreekt. Volwassenen kunnen achterin daadwerkelijk plaatsnemen, al blijven lichaamslengte, de stand van de voorstoelen en persoonlijke verwachtingen bepalend voor het comfort. De lange portieren helpen bij de toegang, maar vragen tegelijk ruimte naast de auto. De bruikbaarheid is dus reëel, niet onbeperkt.

Voorin ligt bij de oorspronkelijke 4.2 een atmosferische V8 van 4,2 liter, goed voor 405 pk. Hij is gekoppeld aan een zestrapsautomaat met koppelomvormer. Dat laatste is belangrijker voor het karakter dan een snelle blik op het vermogen doet vermoeden. Bij wegrijden en manoeuvreren kan de koppelomvormer de aandrijfkracht geleidelijk overbrengen, zonder dat een geautomatiseerde koppeling hoeft aan te grijpen. Deze uitvoering kiest daarmee een andere technische benadering dan de meer sportgericht gepositioneerde versies die later binnen de modelreeks verschenen.

Ook het koetswerk van Pininfarina maakt die reisfunctie zichtbaar, zonder de auto als een praktische vierzitter te presenteren. De lange neus geeft de motor visueel zijn eigen domein; de dakboog trekt vervolgens door naar een relatief compacte achterpartij. De brede schouders boven de achterwielen voorkomen dat de omvangrijke cabine het silhouet domineert. Zo wordt de benodigde binnenruimte onderdeel van een samenhangende vorm. Dat is de ontwerpopgave die deze Maserati interessant maakt: mensen meenemen zonder eruit te zien als een verkorte limousine.

Vier zitplaatsen betekenen overigens niet automatisch dat vier personen ook onbekommerd al hun vakantiebagage kunnen meenemen. De bagageruimte blijft een beperkende factor, waardoor zachte reistassen logischer zijn dan een verzameling grote koffers. Voor liefhebbers die een gebruikte GranTurismo overwegen, verdient bovendien de staat van het hele reisgereedschap aandacht. Niet alleen motor en transmissie tellen: ook airconditioning, stoelverstelling, banden en onderstel bepalen of een lange etappe aangenaam blijft. Een aantrekkelijke aanschaf verandert niets aan de onderhoudsbehoefte van een complexe, zware luxecoupé.

De betekenis van de GranTurismo 4.2 ligt daarom niet in het najagen van de scherpste reactie of de kortste rondetijd. Zijn onderscheid zit in de ruimte tussen een tweezits sportwagen en een grote sedan. Hij biedt een uitgesproken motor, een herkenbaar coupéprofiel en achterstoelen die het reisgezelschap niet bij voorbaat tot twee beperken. Daar staan forse buitenmaten en bescheiden bagagemogelijkheden tegenover. Als gran turismo is hij juist overtuigend doordat zijn prioriteiten helder zijn: de rit mag bijzonder blijven, ook wanneer er iemand achterin meerijdt.