Mercedes-Benz CL 600: comfort als actieve ingreep

Vier neergelaten zijruiten veranderen het karakter van de Mercedes-Benz CL 600. Zonder vaste middenstijl blijft tussen voorruit en achterste dakstijl een lange opening over: een ongewoon luchtig detail voor een zo nadrukkelijk grote coupé. Toch zit zijn belangrijkste bijdrage aan ontspannen reizen niet boven de portieren, maar onder de carrosserie. Bij de C215-generatie probeert het onderstel bewegingen actief te beheersen. Niet door de auto eenvoudigweg stugger te maken, maar door voortdurend tegenkrachten op te bouwen.

De C215 verscheen in 1999 als opvolger van de hoekiger C140. Mercedes-Benz gaf zijn grote coupé een duidelijk eigen gezicht, met vier ovale koplampen en een daklijn die vloeiender naar de achtersteven liep. De technische verwantschap met de S-Klasse bleef belangrijk, maar de CL was geen limousine waar toevallig twee deuren uit waren weggelaten. Hij bood vier zitplaatsen in een carrosserie die representativiteit koppelde aan een persoonlijke manier van reizen: minder gericht op de achterbank, nadrukkelijker op de bestuurder en diens gezelschap.

De kern van dat concept heet Active Body Control, afgekort ABC. Bij de CL 600 was dit systeem standaard. Stalen schroefveren dragen de auto, terwijl hydraulische elementen in de veerpoten actief ingrijpen op de beweging van de carrosserie. Sensoren leveren de informatie waarmee het systeem onder meer overhellen in bochten, duiken bij remmen en achterover bewegen bij accelereren tegengaat. Dat maakt het geen vliegend tapijt: banden en ophanging moeten oneffenheden nog steeds verwerken. De winst zit vooral in een koetswerk dat minder nadrukkelijk meebeweegt met iedere verandering van tempo of richting.

Daar past de twaalfcilinder bij, al is niet iedere C215 met het opschrift CL 600 technisch dezelfde auto. De vroege uitvoering kreeg een atmosferische 5,8-liter V12; bij de modelvernieuwing maakte die plaats voor een 5,5-liter V12 met twee turbo’s. Dat onderscheid is wezenlijker dan de vrijwel ongewijzigde typeaanduiding suggereert. De latere motor biedt vooral veel meer trekkracht. Voor de lange afstand is juist die reserve relevant: snelheid opbouwen zonder de motor voortdurend hoog in toeren te hoeven brengen, passend bij de beheerste bewegingen van het onderstel.

Het interieur ondersteunt die benadering zonder zijn leeftijd te verbergen. Hout, leer en royaal gevormde stoelen bepalen het beeld, maar ook het vroege COMAND-systeem hoort bij deze generatie. Het ingebouwde scherm oogt inmiddels bescheiden en de bediening vraagt gewenning. Dat relativeert hoe snel elektronische luxe veroudert, terwijl een goede zitpositie en overzichtelijke instrumenten hun betekenis behouden. De achterste zitplaatsen vergroten de bruikbaarheid, maar de toegang via de lange voorportieren blijft die van een coupé. Elegantie en gebruiksgemak vallen hier niet volledig samen.

Voor liefhebbers ligt de aantrekkingskracht daarom niet uitsluitend bij de V12 of de afwezigheid van een middenstijl. De CL 600 vertegenwoordigt een opvatting waarin comfort met complexe techniek wordt afgedwongen. Precies die techniek verdient bij een gebruikt exemplaar aandacht: de werking en onderhoudshistorie van ABC, de hydraulische leidingen en de vele elektrische voorzieningen zijn wezenlijk voor het karakter van de auto. Achterstallig onderhoud raakt dus niet alleen de portemonnee, maar ook de oorspronkelijke kwaliteit. Als reisauto overtuigt deze Mercedes vooral wanneer zijn techniek nog doet waarvoor zij bedacht is: beweging beheersen zonder de inzittenden ermee lastig te vallen.