Waarom ging bij de Maybach 62 Landaulet alleen achterin het dak open?

Wat maakt de Maybach 62 Landaulet anders dan een cabriolet?

De Maybach 62 Landaulet houdt de chauffeur onder een vast dak, terwijl de passagiers achterin hun dak kunnen openen. Van opzij blijft daardoor iets merkwaardigs over: de voorzijde van een gesloten limousine, gevolgd door een open salon. Het is geen compromis tussen carrosserievormen, maar een doelbewuste scheiding van twee rollen binnen dezelfde auto.

Bij een gewone cabriolet delen bestuurder en passagiers dezelfde open ruimte. Een landaulet volgt een oudere traditie uit de koetsenbouw, waarbij alleen het achterste passagiersgedeelte een neerklapbare kap heeft. Die indeling paste later bij representatieve auto's: de inzittenden achterin konden zich laten zien, terwijl het werkgebied van de chauffeur overdekt bleef.

Hoe werkt het dak van de 62 Landaulet?

Het stoffen dak boven het achtercompartiment wordt elektrohydraulisch geopend en vouwt zich naar achteren, terwijl de vaste dakconstructie boven de voorstoelen intact blijft. Ook de zijdelingse structuur rond de achterste portieren blijft staan. Daardoor verandert niet de hele limousine in een open auto; vooral het uitzicht boven de achterbank wordt vrijgemaakt.

Die keuze heeft een duidelijke ruimtelijke consequentie. De achterpassagiers behouden de hoge flanken en de afgebakende zitruimte van een limousine, maar verliezen desgewenst het plafond boven hun hoofd. Een scheidingswand tussen chauffeur en passagiers versterkt die afzondering. Open rijden betekent hier dus niet noodzakelijk samen rijden: privacy blijft onderdeel van het ontwerp.

Welke techniek schuilt onder het ceremoniële koetswerk?

Onder de bijzondere carrosserie ligt de techniek van de Maybach 62 S, met een 6,0-liter V12 met twee turbo's en 612 pk. Dat vermogen staat in een opvallend contrast met het bijna ceremoniële karakter van het koetswerk. De Landaulet ziet eruit als een auto voor een langzaam gereden entree, maar zijn aandrijflijn komt uit een krachtige reislimousine.

De twee turbo's helpen de twaalfcilinder zijn kracht zonder hoge toerentallen beschikbaar te maken. Dat past bij een auto waarin de achterpassagier belangrijker is dan de actieve betrokkenheid van de bestuurder. Ook de luchtvering sluit bij die taakverdeling aan. De techniek ondersteunt comfort en reservevermogen, in plaats van van het open dak een sportieve belofte te maken.

Een historische carrosserievorm met een moderne tegenstelling

De betekenis van de 62 Landaulet ligt in de terugkeer van een koetswerk dat de achterpassagier letterlijk zichtbaar maakt. Maybach presenteerde het model in 2007 als studie en bracht het in 2008 in productie. Daarmee koos het merk niet voor een nieuwe gebruikscategorie, maar voor de herinterpretatie van een vrijwel verdwenen luxeconcept.

Juist daarom is dit model interessant naast de luxe SUV: zijn exclusiviteit ontstaat niet door een hoge zit of een suggestie van terreinvaardigheid, maar door een uitzonderlijk specifieke bestemming. De koper krijgt een auto waarin beslotenheid en publieke zichtbaarheid naast elkaar bestaan. Het dak kan open, de chauffeur blijft apart, en de achterbank blijft het middelpunt.

Daar zit ook de beperking van het concept. Wie zelf wil sturen en onbelemmerd open wil rijden, heeft aan deze constructie weinig. De 62 Landaulet is consequent ontworpen voor iemand die gereden wordt. Als industrieel ontwerp is hij daardoor bijzonder helder: een historische hiërarchie tussen bestuurder en passagier bepaalt zelfs welk deel van het dak mag verdwijnen.