Aston Martin One-77: handgevormd aluminium rond een kern van koolstofvezel

Bij de Aston Martin One-77 vertelt de carrosserie maar de helft van het verhaal. De lange motorkap, lage daklijn en naar achteren geplaatste cabine passen bij de klassieke Britse gran turismo. Onder die vertrouwde verhoudingen zit echter een koolstofvezel monocoque. Daarmee koos Aston Martin voor een wezenlijk andere basis dan de aluminium constructies van zijn reguliere modellen uit dezelfde periode.

Rond die stijve kern liggen handgevormde aluminium carrosseriedelen. Koolstofvezel vervult hier vooral een structurele rol, terwijl aluminium de zichtbare buitenvorm bepaalt. Die combinatie verenigt twee verschillende manieren van autobouwen: een samengestelde draagstructuur en arbeidsintensief metaalwerk. Vooral bij de brede achterspatborden en de diepe uitsneden achter de voorwielen wordt duidelijk hoeveel ruimtelijke complexiteit er in de ogenschijnlijk eenvoudige coupévorm zit.

De techniek blijft intussen nadrukkelijk die van een grote sportwagen met de motor voorin. De atmosferische 7,3-liter V12 ligt achter de vooras, wat helpt om de massa meer naar het midden van de auto te brengen. Een achterin geplaatste, geautomatiseerde zesversnellingsbak drijft de achterwielen aan. De One-77 volgt daarmee geen middenmotorrecept, maar werkt de klassieke indeling voor een twaalfcilindercoupé vergaand uit.

De modelnaam verwijst naar de geplande reeks van 77 exemplaren. Die kleine schaal maakt de arbeidsintensieve carrosseriebouw begrijpelijk, maar verklaart niet op zichzelf waarom de auto aandacht verdient. Interessanter is hoe de One-77 zijn bijzondere constructie grotendeels verborgen houdt. Geen volledig zichtbare koolstofvezel huid, maar gelakt aluminium en herkenbare Aston Martin-proporties: de exclusiviteit zit hier evenzeer onder het oppervlak als erboven.