BMW Z8: waarom aluminium meer vraagt dan een mooie poetsbeurt

Bij de BMW Z8 gaat de aandacht gemakkelijk naar de lange motorkap, de brede nieren en de verwijzingen naar de BMW 507. Toch zit een wezenlijk deel van zijn karakter uit het zicht. BMW koos voor een dragende aluminium ruimtelijke structuur met aluminium carrosseriedelen. Daarmee is deze open tweezitter niet alleen een stijloefening, maar ook een auto waarvan de constructie specifieke eisen stelt aan onderhoud en schadeherstel.

Aluminium is licht, maar dat betekent niet dat een beschadigde carrosserie eenvoudig terug te vormen is. Het materiaal vraagt andere gereedschappen en herstelmethoden dan conventioneel plaatstaal. Ook moet een werkplaats vervuiling met staaldeeltjes vermijden, omdat die corrosie kan bevorderen. Bij structurele schade telt daarom niet alleen hoe strak de lak eruitziet, maar vooral welke reparatie is uitgevoerd en of daarbij de juiste voorschriften zijn gevolgd.

Voor een koper maakt dat de onderhoudsmap minstens zo interessant als het kilometergetal. Facturen, foto's van eerdere reparaties en een controle door een specialist kunnen helpen om de staat van een Z8 beter te begrijpen. Gelijke naden en netjes sluitende portieren zijn nuttige aanwijzingen, maar geen sluitend bewijs. Een gebruikelijke lakdiktemeter moet bovendien geschikt zijn voor aluminium om bruikbare meetwaarden te leveren.

Die technische aandacht hoeft het plezier van de Z8 niet te overschaduwen. Zijn atmosferische 4,9-liter V8, handgeschakelde zesversnellingsbak en achterwielaandrijving vormen een uitgesproken analoge combinatie. De centraal geplaatste instrumenten geven het interieur bovendien een eigen indeling. Wie een exemplaar beoordeelt, doet er alleen goed aan verder te kijken dan uitstraling en motorgeluid: juist een zorgvuldig gedocumenteerde constructie helpt deze roadster overtuigend oud te worden.