Bugatti Veyron 16.4: de topsnelheid begint bij de banden

Bij de Bugatti Veyron 16.4 gaat het meestal over de motor: zestien cilinders, vier turbo’s en 1.001 pk. Toch wordt de bruikbaarheid van dat vermogen mede bepaald door vier veel minder opvallende onderdelen. De banden moeten niet alleen aandrijfkracht overbrengen, maar ook een zware auto dragen, remkrachten verwerken en bij uitzonderlijk hoge snelheden hun vorm behouden. Daarmee zijn ze een wezenlijk onderdeel van het ontwerp.

Michelin ontwikkelde voor de Veyron specifieke banden binnen het PAX-systeem. Voor zijn ze 265 millimeter breed, achter 365 millimeter. Die forse achterbanden helpen om het vermogen op het asfalt over te brengen, maar breedte alleen volstaat niet. Ook karkas, rubbermengsel en de verbinding met het wiel moeten passen bij de belasting. Een willekeurige sportband met ongeveer dezelfde buitenmaten is daarom geen gelijkwaardig alternatief.

Richting de topsnelheid van circa 407 km/u worden de omstandigheden steeds zwaarder. Het loopvlak vervormt voortdurend waar het de weg raakt, waardoor warmte ontstaat. Tegelijk nemen de krachten door de snelle rotatie sterk toe. Bandenspanning, beschadigingen en slijtage zijn daardoor geen bijzaken. Zelfs een ogenschijnlijk nette band vertelt met zijn profieldiepte alleen niet het volledige verhaal over zijn geschiktheid voor zulke snelheden.

Voor een verzamelaar heeft dat een praktische consequentie: banden horen nadrukkelijk bij het onderzoek naar een gebruikte Veyron. Niet alleen de kilometerstand telt, maar ook de leeftijd van de banden, de onderhoudsdocumentatie en de staat van de wielen. Een auto die vooral heeft stilgestaan, is niet automatisch klaar voor intensief gebruik. Zo verschuift de aandacht van het indrukwekkende motorvermogen naar de minder zichtbare voorwaarden waaronder het veilig inzetbaar is.