Lexus LFA: waarom geluid meer vertelt dan vermogen

Bij de Lexus LFA is de motor niet alleen een krachtbron, maar ook het belangrijkste communicatiemiddel tussen auto en bestuurder. De atmosferische 4,8-liter V10 klimt tot ongeveer 9.000 toeren per minuut en verandert daarbij nadrukkelijk van klank. Waar een turbomotor zijn prestaties vaak met een brede golf trekkracht presenteert, bouwt de LFA spanning op door steeds verder door te trekken.

Dat karakter is geen toevallig bijproduct van tien cilinders. Lexus besteedde samen met Yamaha veel aandacht aan de akoestiek. Daarbij ging het niet uitsluitend om wat omstanders uit de uitlaat horen: ook het inlaatgeluid en de overdracht daarvan naar het interieur kregen aandacht. Zo geeft de auto de bestuurder hoorbare informatie over belasting en toerental, naast de aanwijzingen op het instrumentarium.

De digitale toerenteller past bij dezelfde gedachte. Lexus koos daarvoor omdat een conventionele analoge wijzer de snelle toerentalveranderingen onvoldoende nauwkeurig zou volgen. Het scherm is hier dus niet vooral een manier om allerlei functies samen te brengen, maar een antwoord op het gedrag van de motor. Voor de bestuurder vallen zien en horen samen: de oplopende schaal krijgt een direct herkenbare klank.

Ook de beperkingen horen bij deze ervaring. De geautomatiseerde zesversnellingsbak met enkele koppeling schakelt minder naadloos dan veel moderne transmissies met dubbele koppeling. Daardoor wordt de opbouw van het motorgeluid bij iedere versnelling merkbaar onderbroken. Wie de LFA uitsluitend langs hedendaagse maatstaven voor schakelsnelheid en acceleratie legt, mist juist die samenhang: deze auto maakt zijn mechanische handelingen nadrukkelijk onderdeel van de rit.