Lexus LFA: waarom geluid ook techniek is

Een exclusieve auto laat zich vaak samenvatten in vermogen, acceleratie en topsnelheid. Bij de Lexus LFA vertellen die cijfers maar een deel van het verhaal. Zijn 4,8-liter V10 levert vooral een uitzonderlijke combinatie van toerental en klank. De motor kan tot 9.000 toeren per minuut draaien, waardoor het geluid over een breed bereik verandert: van een betrekkelijk lage toon naar een scherp, mechanisch gehuil.

Dat karakter is niet uitsluitend aan het aantal cilinders te danken. Lexus ontwikkelde de motor samen met Yamaha en besteedde nadrukkelijk aandacht aan de akoestiek. De inlaat en de manier waarop geluid het interieur bereikt, werden als samenhangend geheel behandeld. Daardoor hoort de bestuurder niet alleen de uitlaat achter de auto, maar ook de lucht die de motor aan de voorkant aanzuigt.

Voor de rijbeleving heeft dat een praktische betekenis. Een oplopende toon geeft informatie over toerental en belasting, zonder dat de bestuurder voortdurend naar de instrumenten hoeft te kijken. De LFA heeft wel een digitale toerenteller, centraal in het instrumentenpaneel. Beeld en geluid vullen elkaar daarmee aan. Juist bij een atmosferische motor maakt die combinatie de relatie tussen gaspedaal, motortoerental en versnelling goed waarneembaar.

Wie een LFA beoordeelt, zou daarom verder moeten kijken dan een geluidsopname van een stilstaande auto. Onder belasting veranderen zowel het aanzuiggeluid als de uitlaatklank, terwijl de cabine bepaalt wat daarvan bij de inzittenden aankomt. Dat maakt deze Lexus interessant als technisch totaalontwerp. Zijn onderscheidende kwaliteit zit niet simpelweg in veel lawaai, maar in de zorg waarmee mechanische activiteit hoorbaar is gemaakt.