McLaren F1: waarom de bestuurder niet links of rechts zit

Bij de McLaren F1 begint het bijzondere niet onder de motorkap, maar achter het stuur. De bestuurder zit midden in de auto, met twee passagiers schuin achter zich. Die opstelling maakt de F1 tot een uitzonderlijke driezitter tussen overwegend tweezits supercars. Het is geen los interieuridee: de centrale positie heeft gevolgen voor het zicht, de toegang en de beschikbare ruimte in de cabine.

De gedachte achter die indeling is helder. Vanuit het midden kijkt de bestuurder recht over de lengteas van de auto, met aan weerszijden een vergelijkbaar perspectief op de carrosserie. Er hoeft bovendien geen keuze te worden gemaakt tussen een links- of rechtsgestuurde uitvoering. Op een gewone weg vraagt dat wel gewenning: je zit anders ten opzichte van de middenstreep dan in vrijwel iedere andere personenauto.

Ook instappen wordt door deze architectuur bepaald. De omhoog scharnierende deuren maken de toegang vrij, maar de bestuurdersstoel ligt niet direct naast de deuropening. Je moet eerst naar het midden van de cabine bewegen. De verder naar achteren geplaatste passagiersstoelen bieden ruimte voor gezelschap zonder een volledige tweede zitrij te vereisen. Daarmee is de F1 ruimtelijk inventief, maar niet vanzelfsprekend gemakkelijk toegankelijk.

De centrale zitpositie past bij een auto waarin de bediening nadrukkelijk bij de bestuurder blijft. De atmosferische 6,1-liter V12 van BMW is gekoppeld aan een handgeschakelde zesbak; stuurbekrachtiging en ABS ontbreken. Juist die combinatie maakt de F1 interessant buiten iedere discussie over topsnelheid. De bestuurder krijgt niet alleen een ongebruikelijke stoel, maar ook een directe verantwoordelijkheid voor sturen, schakelen en remmen.