Ferrari FF: exclusiviteit met een achterklep

Een grote achterklep is zelden het vertrekpunt bij een gesprek over Ferrari. Bij de FF verdient die juist aandacht. Zijn lange daklijn en vrij recht afgesneden achterzijde leveren een carrosserie op die doorgaans als shooting brake wordt omschreven. Dat ontwerp wijkt niet alleen af van de gebruikelijke sportwagencoupé, maar geeft de auto ook een wezenlijk andere gebruikswaarde.

Achter de voorstoelen staan twee afzonderlijke zitplaatsen, geen achterbank die vooral op papier bestaat. De beschikbare ruimte blijft afhankelijk van de lengte van de inzittenden, maar de FF is daadwerkelijk bedoeld voor vier personen. De bagageruimte bedraagt ongeveer 450 liter en kan door de achterste rugleuningen neer te klappen verder worden vergroot. Weekendtassen hoeven daardoor niet automatisch plaats te maken voor een passagier.

Die bruikbaarheid staat naast techniek die weinig alledaags is. Voorin ligt een atmosferische 6,3-liter V12 met 660 pk, gekoppeld aan een zeventraps transmissie met dubbele koppeling. Het bijzondere 4RM-systeem kan via een afzonderlijke overbrenging aan de voorkant van de motor ook de voorwielen aandrijven. Ferrari koos daarmee niet voor de conventionele opbouw van veel andere vierwielaangedreven auto's.

Als reisauto vraagt de FF wel om realisme. Zijn formaat is merkbaar in smalle parkeergarages, vierwielaandrijving vervangt geen passende banden en onderhoud blijft dat van een complexe twaalfcilinder. Toch zit juist in die tegenstelling zijn aantrekkingskracht. De FF maakt een langere reis met gezelschap en bagage mogelijk zonder de motor en het karakter van een exclusieve sportwagen op te geven.