McLaren F1: wat er verandert als de bestuurder in het midden zit

Bij de McLaren F1 begint het bijzondere niet bij de twaalfcilinder, maar bij de bestuurdersstoel. Die staat midden in de cockpit, met twee passagiersplaatsen schuin daarachter. Ontwerper Gordon Murray maakte de positie van de bestuurder tot uitgangspunt. Daardoor voelt de indeling niet als een bestaande sportwagen waaraan een extra stoel is toegevoegd, maar als een auto die van binnenuit is bedacht.

De middenpositie geeft de bestuurder een symmetrisch beeld van de weg en de voorzijde van de auto. Je zit niet links of rechts van de lengteas, zoals in vrijwel iedere andere straatauto. Dat neemt niet weg dat breedte inschatten gewenning vraagt. Ook alledaagse handelingen veranderen: bij een parkeerautomaat of tolpoort zit het zijraam aanzienlijk verder van je schouder.

Instappen vraagt eveneens een andere routine. De omhoog scharnierende deuren maken de opening vrij, maar de centrale stoel bereik je niet met de gebruikelijke beweging over een dorpel. Je moet verder de cockpit in. De passagiers zitten iets naar achteren, waardoor hun schouders niet op dezelfde lijn staan als die van de bestuurder. Zo worden drie zitplaatsen binnen een relatief compacte cabine mogelijk.

Die ongewone indeling past bij de rest van de F1. Een atmosferische V12 van BMW, een handgeschakelde zesversnellingsbak en een koolstofvezel monocoque ondersteunen een ontwerp waarin de bestuurder centraal staat, letterlijk en technisch. Toch is juist die derde zitplaats veelzeggend: deze auto draait niet uitsluitend om afzondering achter het stuur. De ervaring kan met twee anderen worden gedeeld, zonder de bestuurder naar één kant te verplaatsen.